William Pitt w Ramblerze Previous item Kawafis po grecku Next item Listy o ogrodach

William Pitt w Ramblerze

Do oprawy trafiła właśnie kolejna nasza książka, wydana w języku angielskim, nosząca raczej długi tytuł: Speech of the Right Honourable William Pitt, delivered in the House of Commons, Monday, February 3, 1800, on a Motion for an Address to the Throne, Approving of the Answers Returned to the Communications from France Relative to a Negociation for Peace (znana jako Overtures of Peace with France).

John Hoppner, William Pitt Młodszy (1759-1806), przed 1806 r.

O tym przemówieniu brytyjskiego premiera, jego biograf, Robin Reilly, napisał: „W lutym 1800 Pitt długim i energicznym przemówieniem obronił swoją politykę w Izbie Gmin. Oskarżył Francuzów o «perfidię, której nic nie jest w stanie ograniczyć». Opisał historię francuskiej agresji od czasu Rewolucji, łamanie traktatów i odrzucanie propozycji pokojowych oraz o metody, dzięki którym Bonaparte doszedł do władzy. Położył nacisk na niestabilność wszystkich francuskich rządów od 1793 r. i brak bezpieczeństwa związany z negocjacjami z nowym pierwszym konsulem, którego opisał z pogardą jako «ostatniego poszukiwacza przygód w loterii rewolucji». Sądził, że istnieją przesłanki sugerujące, że Francuzi nie mogliby długo opierać się połączonym siłom Europy: «Przypuśćmy jednak, że konfederacja europejska przedwcześnie się rozpadnie, zakładając, że nasze armie się rozproszą, okręty zostaną w portach, wysiłki osłabną, środki ostrożności i obrona zostanie zlekceważona, to czy wierzymy – zapytał – że rewolucyjna siła, po odpoczynku, który pozwoli jej wyleczyć się z opresji, w której obecnie tonie… nie uderzy ponownie? Czy możemy się zastanawiać, czy lepszą perspektywę trwałego pokoju, bezpieczeństwa dla Europy, daje przywrócenie prawowitego rządu, czy też kontynuacja rewolucyjnej władzy w rękach Bonapartego? »Wojna musi być kontynuowana, ponieważ zawarcie pokoju z Napoleonem byłoby ostateczną klęską. «Jako szczery miłośnik pokoju – oświadczył- nie poświęcę tego, chwytając się cienia, kiedy rzeczywistość nie jest w moim zasięgu – Cur igitur nolo? Quia infida est, qua periculosa, quia esse non potest(Dlaczego to odrzucam pokój? Ponieważ jest zwodniczy, ponieważ jest niebezpieczny, ponieważ nie może zaistnieć, Cicero Philippies VII, 3).

Robin Reilly, Pitt the Younger, Londyn 1978.

Książka została wydana w nakładzie 25 egzemplarzy na bawełnianym papierze Conqueror Connossieur, 8vo, 112 s. i złożona krojem Bodoni. Oprawa w pełną skórę z marmoryzowanymi krawędziami bloku. Całość zaopatrzona w etui. Do sprzedaży trafi zapewne w połowie lipca.